Soms is het enige wat je nodig hebt een man, een gitaar en het besef dat de wereld mooier is dan ze eruitziet. Tim Knol levert dat besef op bestelling. Zijn liedjes zijn kleine romans, volgestopt met personages die je herkent, zelfs als je ze nooit hebt ontmoet. Op de Stoombootkade staat hij met de zon in zijn rug en Koningsdag als excuus, maar eigenlijk heeft hij geen excuus nodig. Dit is gewoon goed.